برای این که ببینیم واقعا سیستم اختلاف طبقاتی در ایران چگونه بوده است و در دنیا به چه سمتی حرکت می کند به سراغ آمارها رفتیم. .


بلاگ سوز>اجتماعی> اوضاع توزیع درآمدی ما چندان خوب نیست. یعنی فاصله قشر کم درآمد ما به نسبت قشر پردرآمد بسیار زیاد است. به تازگی هم مسعود نیلی، دستیار ویژه اقتصادی رئیس جمهور با اشاره به این مسئله گفته است که آمریکا به نسبت ایران اختلاف طبقاتی و نابرابری بیشتری دارد ولی نابرابری ما با نابرابری آنها بسیار تفاوت دارد چرا که قشر زیادی از مردم ایران در حد فاصل مورد قبولی درآمد داشته و مثل آمریکا جمعیت در دو سر نمودار فقیر و غنی متمرکز نشده اند.

گزارش مقایسه‌ای درباره آمار‌های مربوط به اختلاف طبقاتی در ایران و بقیه نقاط دنیا

به گزارش بلاگ سوز:برای این که ببینیم واقعا سیستم اختلاف طبقاتی <Class differences>در ایران چگونه بوده است و در دنیا به چه سمتی حرکت می کند به سراغ آمارها رفتیم. نکته خوب ماجرا این است که از دهه ۶۰ تاکنون میزان اختلاف طبقاتی کشور ما بسیار کمتر از گذشته شده است. این مسئله را با فاکتوری به اسم ضریب جینی می سنجند. ضریب جینی یک واحد اندازه گیری پراکندگی آماری است که معمولا برای سنجش میزان نابرابری در توزیع درآمد یا ثروت در یک جامعه آماری استفاده می شود.

این ضریب با نسبتی تعریف می شود که ارزشی بین صفر و ۱۰۰ دارد. یک ضریب جینی پایین برابری بیشتر در توزیع درآمد یا ثروت را نشان می دهد در حالی که ضریب جینی بالاتر، توزیع نابرابر را مشخص می کند. ضریب جینی ایران در دهه ۶۰ حدود ۴۷ درصد بوده است و اکنون به ۳۸ درصد رسیده است؛ امری که باعث شده ایران یکی از معدود کشورهای موفق در زمینه کاهش این مسئله باشد.

ولی اگر به آمارهای استانی نگاه کنید، این مسئله در همه کشور صادق نیست. مثلا اختلاف طبقاتی تهران از ۳۲ درصد در دهه ۷۰ به حدود ۲۸ درصد در سال ۹۴ رسیده است. برای این که درک کاملی از روند رشد اختلاف طبقاتی در دنیا پیدا کنید و موقعیت ایران را با آنها مقایسه کنید به سراغ این مسئله در کشورهای خاصی رفته ایم که هر کدام به گونه ای با مشکل مواجه شده اند و کار را جلو برده اند. از طرفی میزان کودکان فقیر در این کشورها را هم کنار آن گذاشتیم تا بدانید نسل جدید چه سهمی در این وضعیت درآمدی دارد و ممکن است در آینده میزان اختلاف طبقاتی این کشورها را چقدر تغییر دهد.

آمریکا

کشور آمریکا از جمله کشورهایی است که سال به سال ضریب جینی و یا همان اختلاف درآمدی بین فقیر و غنی آن رو به افزایش بوده است. در دهه ۷۰ میلادی میزان اختلاف درآمدی این کشور تنها ۳۵ درصد بوده است ولی از دهه ۹۰ شاهد یک جهش ناگهانی هستیم که باعث شده تا این اختلاف به حدود ۴۰٫۸ درصد در سال ۲۰۰۷ برسد. همان سالی که آمریکا دچار یک بحران اساسی شده و بعضی سود بسیاری در این میان بردند.

بعد از آن این اختلاف طبقاتی میزان خود را حفظ کرده و اکنون با کمی رشد، بیشتر به بیشترین میزان خود در طول تاریخ آمریکا یعنی ۴۱ درصد رسیده است. نکته جالب میزان ثروتمند شدن ۱۰ درصد پولدار جامعه آمریکا است. در این کشور در دهه هفتاد، ۱۰ درصد پولدار حدود ۲۵ درصد از کل درآمد کشور خود را در اختیار داشتند.

این روند با جهش های عجیب و غریبی در تاریخ به نقطه اوج ۳۰٫۵ درصدی در سال ۲۰۰۷ هم رسید ولی اکنون با کمی کاهش به ۳۰٫۲ درصد رسیده است و به نظر در آینده بیشتر هم می شود. این نکته را هم در نظر بگیرید که حدود ۲۰ درصد کودکان و نوجوانان تا ۱۷ سال آمریکا، در فقر زندگی کرده و این کشور را در رده پنجمین کشور از لحاظ میزان کودکان فقیر قرار داده است.

ترکیه

ترکیه از دهه ۸۰ میلادی تا سال ۲۰۰۵ یک اختلاف طبقاتی زیاد با ضریب جینی ۴۲ درصدی داشته است. بعد از سال ۲۰۰۵ با تغییر سیاست ها توانسته این اختلاف طبقاتی را به حدود ۳۸ درصد هم برساند ولی بعد از سال ۲۰۰۷ دوباره این روند حالتی صعودی به خود گرفته و اکنون اختلاف طبقاتی در این کشور به ۴۱ درصد رسیده است. یعنی سه درصد بالاتر از میانگین جهانی.

از طرفی ترکیه در زمینه میزان انباشت سرمایه ۱۰ درصد پولدار بهتر عمل کرده و از ۳۵ درصد در سال ۱۹۸۷ آن را به ۲۸ درصد در سال ۲۰۰۷ رسانده است ولی به نظر می رسد از آن سال به بعد پولدارها دوباره راه خود را پیدا کرده و اکنون ۳۱ درصد ثروت جامعه را در اختیار گرفته اند. از طرفی ۲۵ درصد کودکان ترکیه در فقر زندگی کرده و از این لحاظ ترکیه رتبه اول را در دنیا مال خود کرده است.

الجزایر

شاید فکر کنید برای چه از بین این همه کشور در دنیا به سراغ الجزایر رفته ایم. از کشورهای دنیا در طول این ۳۰ سال توانسته اند میزان اختلاف طبقاتی خود را کم کنند ولی الجزایر با توجه به موقعیت جغرافیایی خود و تصویر ذهنی که از آن داریم، شاید به نظر کشوری نباشد که در صدر جدول کم کردن اختلاف طبقاتی قرار بگیرد.

در اواخر دهه ۸۰ اختلاف طبقاتی در این کشور حدود ۴۰ درصد بوده است، ولی اکنون با ۲۷ درصد یکی از کمترین درصدهای اختلاف طبقاتی را مال خود کرده است. از طرفی میزان درآمد ۱۰ درصد ثروتمند این کشور نیز در زمانی ۳۲ درصد از کل ثروت کشور بوده است، ولی اکنون با یک سیر کاملا نزولی به ۲۲ درصد رسیده است. البته از میزان تعداد کودکان فقیر این کشور اطلاعاتی در دسترس نیست ولی با توجه به فاصله طبقاتی کم به نظر نمی رسد در صدر لیست جایی داشته باشد.

گزارش مقایسه‌ای درباره آمار‌های مربوط به اختلاف طبقاتی در ایران و بقیه نقاط دنیا

چین

چین از سال ۲۰۰۸ به بعد آمارهای میزان اختلاف طبقاتی را منتشر کرده است و از آن زمان تاکنون خیلی اتفاق خوبی در این کشور نیفتاده است. در سال ۲۰۰۸ میزان اختلاف طبقاتی این کشور ۴۲٫۸ درصد بوده است و تا امروز این میزان به ۴۲٫۲ درصد رسیده است. در زمینه میزان پولدارهای این کشور نیز تقریبا همین اتفاق افتاده، طی حدود شش سال میزان درآمد ۱۰ درصد ثروتمند، از ۲۱٫۸ درصد به حدود ۳۱٫۴ درصد رسیده است.

نکته ای که در مورد چینت وجود دارد این است که با توجه به خارج شدن بسیاری از مردم این کشور از فقر مطلق و البته بهتر شدن اوضاع اقتصادی در هر منطقه از این کشور پهناور، درصدها به نسبت قبل بسیار قابل قبول بوده و در مقایسه با دیگر کشورها به نظر می رسد اوضاع این کشور در حال بهتر شدن است.

آفریقای جنوبی

برعکس الجزایر در شمال آفریقا، کشور آفریقای جنوبی در شرایط بسیار بدی به سر می برد. منظورمان از بد یعنی بیشترین میزان اختلاف طبقاتی در دنیا میزان اختلاف طبقاتی این کشور طبق آخرین آمار رسمی در سال ۲۰۱۲ به حدود ۶۶ درصد می رسد. فکر می کنید با این شرایط اوضاع ثروتمندان این کشور چگونه است؟

همانطور که احتمالا شما هم متوجه شده اید، وقتی اختلاف زیاد باشد میزان درآمد یک قشر خاص بیشتر می شود. آفریقای جنوبی نیز از این قاعده مستثنا نبوده و میزان درآمد ۱۰ درصد پولدار این کشور از ۴۶ درصد در اوایل دهه ۹۰ به ۵۲ درصد در سال های اخیر رسیده است. بعد از این کشور هم نامیبیا و هائیتی قرار دارند که آنها هم ضریب جینی بالای ۶۰ درصد را به نام خود ثبت کرده اند.

برزیل

برزیل اکنون ضریب جینی ۵۱ درصدی دارد؛ یعنی اختلاف طبقاتی در این کشور بیداد می کند ولی این روی بد ماجراست. روی خوب ماجرا وقتی است که ببینید میزان اختلاف طبقاتی در اوایل دهه ۹۰ در این کشور حدود ۶۳ درصد بوده است. بعد طی یک روند بسیار مناسب این اختلاف طبقاتی به ۶۰ درصد، در سال ۹۳ میلادی و بعدها با شیبی ملایم به ۵۱ درصد در سال ۲۰۱۵ رسیده است. میزان کودکان فقیر این کشور نیز طی سال های گذشته کمتر شده و اکنون حدود ۱۴ درصد است.

اسپانیا

بیشتر کشورهای اروپایی طی سال های گذشته میزان اختلاف طبقاتی خود را بسیار کم کرده اند ولی در میان این کشورها، کشورهایی مثل اسپانیا پیدا می شوند که نه تنها این اختلاف را کم نکرده اند بلکه روز به روز نیز آن را گسترش داده و البته وضع نسل جدید خود را بدتر می کنند.

اسپانیا زمانی در سال ۲۰۰۴ میزان اختلاف طبقاتی ۲۴ درصدی را ثبت کرد. ولی پس از آن روند صعودی در پیش گرفت که منجر به اختلاف طبقاتی ۳۶ درصدی در سال ۲۰۱۵ شد. همچنین میزان درآمد ۱۰ درصد پولدار این کشور نیز از حدود ۳۴ درصد در همان سال ۲۰۰۴ به حدود ۲۷ درصد در سال های اخیر رسیده است. این نشان دهنده یک جریان قدرتمند در این کشور است که سال به سال با سیاست ها و اقدامات خود اوضاع را بدتر می کند. این اوضاع برای کودکان این کشور بیشترین پیامد مخرب را داشته و باعث شده تا اسپانیا با ۲۳ درصد، سومین کشور از لحاظ کودکان فقیر باشند.

گزارش مقایسه‌ای درباره آمار‌های مربوط به اختلاف طبقاتی در ایران و بقیه نقاط دنیا

روسیه

روسیه از کشورهایی است که در خط مقدم کم کردن اختلاف طبقاتی حرکت کرده است و طی سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ توانسته اختلاف طبقاتی ۴۸ درصد را به ۳۷ درصد برساند. اما در این میان یک نکته حائز اهمیت است؛ میزان ثروت طبقه پولدار این کشور بسیار بیشتر شده است. در حقیقت سال ۲۰۰۰ میزان درآمد ثروتمندان این کشور حدود ۲۷ درصد از درآمد کل بوده است ولی این روند رشدی تصاعدی داشته و در سال ۲۰۱۳ به حدود ۳۵ درصد رسیده است. این نشان می دهد که میزان پولداران این کشور کمتر شده ولی ثروت بیشتری در اختیار آنها قرار گرفته است. میزان کودکانی که در فقر زندگی می کنند در این کشور به حدود ۱۳ درصد رسیده و مانند همان روند اختلاف طبقاتی کاهش خوبی را شاهد بوده است.

دانمارک

دانمارک کمترین میزان کودکان فقیر را با ۳٫۵ درصد در اختیار خود گرفته است ولی روند اختلاف طبقاتی و ثروت اندوزی قشر پولدار آن طی ۳۰ سال گذشته رو به افزایش بوده است. البته میزان افزایش این عددها به نسبت خیلی از کشورها چندان چشمگیر نیست ولی به عنوان یکی از برترین کشورها در زمینه بهبود اختلاف طبقاتی، از آن انتظار بیشتری می توان داشت. میزان اختلاف طبقاتی این کشور اکنون حدود ۲۸ درصد است و ۱۰ درصد پولدار حدود ۲۳ درصد از درآمد کل را در اختیار خود گرفته اند.روزنامه هفت صبح – علی هادی زاده:

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای بلاگ سوز محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.